Onlangs was er ophef over het aanpassen van teksten in bijvoorbeeld de boeken van Roald Dahl. Uitgeverijen blijken gebruik te maken van zogenaamde ‘sensitivity readers’ om teksten te screenen op inhoud die mogelijk mensen of groepen mensen kwetst. Wat doet een sensitivity reader eigenlijk? Maakt Malmberg hier ook gebruik van? Hoe kan zo’n screening bijdragen aan de kwaliteit van het lesmateriaal?